Με τον όρο προστατίτιδα είναι γνωστή η φλεγμονή του προστάτη, η οποία μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. Η οξεία αποτελεί την πιο συχνή μορφή ουρολοίμωξης στον άντρα και μπορεί να εμφανισθεί με έντονα συμπτώματα, όπως υψηλό πυρετό,καύσος κατά την ούρηση και δυσουρία η οποία μπορεί να οδηγήσει σε  επίσχεση ούρων, λόγω της φλεγμονής και του οιδήματος του αδένα.

Η προστατίτιδα είναι ένας γενικός όρος του οποίου η επιστημονική έκφραση είναι : »Σύνδρομο χρόνιου πυελικού άλγους». Το σύνδρομο αυτό έχει τέσσερεις κατηγορίες :

1. Οξεία προστατίτιδα : θορυβώδη συμπτωματολογία με πυρετό, ρίγος,  δυσουρία που οφείλεται στην ύπαρξη και αναγνώριση μικροβιακού παράγοντα στον προστατικό αδένα. Σε νεαρούς άντρες ( 35- 40 ετών) οφείλονται σε παθογόνα που έχουν σχέση με τη σεξουαλική επαφή, ενώ σε μεγαλύτερες ηλικίες θεωρείται ότι οφείλεται σε δυσλειτουργία της ούρησης ( επιπλοκή της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη).

2. Χρόνια προστατίτιδα : υποκλινική προσβολή του αδένα από μικροβιακό παράγοντα ο οποίος δημιουργεί μια χρόνια φλεγμονή ή λανθασμένη αντιμετώπιση της οξείας προστατίτιδας που μεταπίπτει σε χρόνια. Και πάλι απομονώνεται μικρόβιο ενώ τα συμπτώματα είναι λιγότερο θορυβώδη, περιλαμβάνουν διαταραχές ούρησης και εκσπερμάτισης ( πόνος ), ενώ έχουν μεγαλύτερη διάρκεια και αντιμετωπίζονται πιο δύσκολα με μακροχρόνια λήψη αντιβιωτικών.

3. Αβακτηριακή προστατίτιδα : συμπτωματολογία ως επί χρόνιας προστατίτιδας χωρίς όμως να απομόνώνεται μικροβιακός παράγοντας. Στοιχεία φλεγμονής στις εξετάσεις ούρων – σπέρματος.

4. Προστατοδυνία: συμπτώματα χωρίς ύπαρξη στοιχείων φλεγμονής ή ανάδειξη μικροβίου στις εξετάσεις του ουροποιογεννητικού συστήματος

Γενικά, για την αιτιολογία του χρόνιου πυελικού άλγους έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες εκτός της μικροβιακής λοίμωξης όπως ο σπασμός των μυών του πυελικού εδάφους κ.α. Σε όλες τις περιπτώσεις η χορήγηση αντιβιοτικών αποτελεί την πρώτη επιλογή και στη συνέχεια έχουν χρησιμοποιηθεί ανάλογα με τον ασθενή φάρμακα ( α- αναστολείς , αντικαταθληπτικά, μυοχλαρωτικά) , θερμά υδρόλουτρα, εναλλακτικές θεραπείες ( βελονισμός), ασκήσεις μυών πυελικού εδάφους, ψυχοθεραπεία. Τα αποτελέσματα είναι αμφιλεγόμενα και ένα χαρακτηριστικό το οποίο πρέπει να γνωρίζουν οι ασθενείς είναι ότι τα συμπτώματα εμφανίζουν εξάρσεις και υφέσεις ανάλογα με την φυσική και ψυχική κατάσταση.

Όλες οι μορφές προστατίτιδας επηρεάζουν το σπέρμα και κατ’ επέκταση τη γονιμότητα , γι’ αυτό και ο νεαρός άνδρας θα πρέπει από την αναπαραγωγική ηλικία να εξετάζεται από ουρολόγο.